Εδώ μοιράζομαι μαζί σου σκέψεις, εμπειρίες και μικρές πληροφορίες που μπορεί να σου φανούν χρήσιμες στην καθημερινότητά σου — κυρίως γύρω από θέματα ευεξίας, υγείας και εσωτερικής ισορροπίας.
Πολλά από αυτά που γράφω ξεκινούν από ερωτήσεις και κουβέντες που κάνουμε πριν ή μετά τα μαθήματα. Εκείνες οι στιγμές που μοιραζόμαστε σκέψεις, απορίες ή προβληματισμούς, είναι για μένα πολύτιμες. Με εμπνέουν να ψάξω πιο βαθιά και να επιστρέψω με κάτι που ίσως βοηθήσει κι άλλους.
Αν σου αρέσει αυτό το είδος επικοινωνίας και θέλεις να λαμβάνεις ενημερώσεις με τα νέα άρθρα, ιδέες ή μικρές υπενθυμίσεις για να φροντίζεις τον εαυτό σου, μπορείς να γραφτείς στο newsletter.
Σε περιμένω — είναι ωραίο να μαθαίνουμε μαζί!
Άσκηση στην Τρίτη Ηλικία
Μέχρι πριν λίγα χρόνια, δεν βλέπαμε συχνά άτομα μεγαλύτερης ηλικίας στα γυμναστήρια ή στους χώρους άθλησης. Όταν τύχαινε να δούμε κάποιον, όλοι λέγαμε με θαυμασμό: «Μακάρι να φτάσω στην ηλικία του/της και να είμαι έτσι, γερός/γερή και καλοστεκούμενος/η!»
Τα πράγματα, ευτυχώς, αλλάζουν. Πλέον όλο και περισσότεροι άνθρωποι άνω των 65 επιλέγουν να βάλουν την άσκηση στην καθημερινότητά τους — και καλά κάνουν! Η γήρανση είναι μια φυσιολογική διαδικασία που επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Ένας από τους πιο σημαντικούς είναι η φυσική δραστηριότητα.
Η άσκηση βοηθά στη διατήρηση της υγείας, ενισχύει τη δύναμη και την ισορροπία, μειώνει τον κίνδυνο πτώσεων και, πάνω απ’ όλα, δίνει ενέργεια και διάθεση για ζωή. Δεν είναι ποτέ αργά για να ξεκινήσει κάποιος – και τα οφέλη φαίνονται πολύ γρήγορα.
Στο σημερινό άρθρο αξίζει να σταθούμε σε έναν πολύ σοβαρό — και συχνά υποτιμημένο — κίνδυνο για τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας: τις πτώσεις.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.), κάθε χρόνο περίπου 684.000 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας πτώσεων. Ακόμη περισσότεροι τραυματίζονται σοβαρά, με τη μεγάλη πλειοψηφία των περιστατικών να αφορά άτομα της τρίτης ηλικίας. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ξεκάθαρα τη σύνδεση ανάμεσα στην ηλικία και τον αυξημένο κίνδυνο πτώσεων.
Οι αιτίες μπορεί να είναι πολλές και διακρίνονται σε:
- Εσωτερικούς παράγοντες, όπως προβλήματα στο καρδιαγγειακό ή στο νευρομυϊκό σύστημα, μυοσκελετικές δυσκολίες, ψυχική κατάσταση ή ακόμα και διαταραχές στην ισορροπία και την αντίληψη του χώρου.
- Εξωτερικούς παράγοντες, όπως ακατάλληλος φωτισμός, εμπόδια στο σπίτι, λάθος υπόδηση, φαρμακευτική αγωγή ή και χρήση ακατάλληλων βοηθημάτων (όπως μπαστούνια ή περιπατητήρες).
Δεν χρειάζεται πολλή ανάλυση για να καταλάβει κανείς πόσο σημαντική είναι η άσκηση στην πρόληψη των πτώσεων. Η συστηματική φυσική δραστηριότητα ενισχύει τη δύναμη, βελτιώνει την ισορροπία και βοηθά το σώμα να ανταποκρίνεται καλύτερα σε μικρές ή απρόβλεπτες προκλήσεις της καθημερινότητας.
Η ανθρώπινη δύναμη αρχίζει να μειώνεται σταδιακά μετά τα 40 έτη. Στις γυναίκες, αυτή η μείωση συμβαίνει γρηγορότερα σε σχέση με τους άνδρες, κυρίως λόγω ορμονικών αλλαγών. Η μείωση της μυϊκής μάζας, που ονομάζεται σαρκοπενία, επηρεάζεται επίσης από γενετικούς παράγοντες και τη διατροφή.
Η ισορροπία είναι ο δεύτερος σημαντικός παράγοντας που επηρεάζεται αρνητικά με την αύξηση της ηλικίας. Ο έλεγχός της εξαρτάται από τη συνεργασία του νευρικού συστήματος, του μυοσκελετικού συστήματος και των αισθητηριακών οργάνων, τα οποία με την πάροδο του χρόνου μπορεί να λειτουργούν λιγότερο αποτελεσματικά.
Στο επόμενο άρθρο θα σου δείξω με απλές και πρακτικές ασκήσεις πώς μπορείς να ενισχύσεις τη δύναμη και την ισορροπία σου, μειώνοντας ακόμα περισσότερο τον κίνδυνο πτώσεων και ζώντας με περισσότερη αυτοπεποίθηση και ευεξία. Μείνε συντονισμένος/η
πηγή: Dr Σεμαλτιανού Ελένη, Τρίτη Ηλικία πρόληψη πτώσεων.
Ανάσα… αναπνοή: Η τέχνη που ξεχνάμε ότι γνωρίζουμε!
Ανάσα… αναπνοή…
Η πιο βασική και ζωτική διαδικασία για όλους τους έμβιους οργανισμούς. Συμβαίνει ακούσια, αλλά και εκούσια. Είναι ένας συνεχής κύκλος: εισπνοή – εκπνοή. Με κάθε κύκλο, το σώμα μας λαμβάνει οξυγόνο και αποβάλλει διοξείδιο του άνθρακα — μια διαδικασία φαινομενικά αυτονόητη.
Εισπνοή ονομάζεται η πρόσληψη αέρα, που γίνεται είτε από τη μύτη είτε από το στόμα. Αντίστοιχα, εκπνοή είναι η αποβολή του αέρα. Κι όμως, όσο απλό κι αν φαίνεται αυτός ο μηχανισμός, δεν σημαίνει ότι τον κάνουμε πάντα σωστά.
Πόσο σημαντική είναι η σωστή αναπνοή για την υγεία μας;
Πρόσφατα είχα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με έναν γιατρό ΩΡΛ. Μου είπε κάτι που με προβλημάτισε:
«Αν οι ασθενείς μου ήξεραν πώς να ελέγχουν την αναπνοή τους, η αποκατάσταση θα ήταν πολύ πιο εύκολη και γρήγορη.»
Αυτό με έκανε να αναρωτηθώ:
Πώς γίνεται να μην αναπνέουμε σωστά, αφού η αναπνοή είναι έμφυτη, από τη στιγμή που γεννιόμαστε;
Κι όμως, αν παρατηρήσεις τον εαυτό σου μέσα στη μέρα, θα διαπιστώσεις στιγμές άπνοιας, στιγμές που η ανάσα είναι ρηχή ή κοφτή.
Μπορεί να φταίει το άγχος. Ίσως η πίεση της καθημερινότητας, το κάπνισμα, η κακή στάση του σώματος. Ο καθένας έχει τους δικούς του λόγους. Αλλά το αποτέλεσμα είναι κοινό: δυσκολία στην ομαλή αναπνοή, που με τη σειρά της φέρνει πονοκέφαλο, εξάντληση, νευρικότητα.
Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε την αναπνοή μας;
Πιστεύω πως ναι.
Όπως σε κάθε αλλαγή που θέλουμε να φέρουμε στη ζωή μας, ισχύει ο ίδιος απλός αλλά απαιτητικός κανόνας:
Παρατήρηση → Γνώση → Προσπάθεια
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αν πρώτα δεν το παρατηρήσουμε. Δεν μπορούμε να το βελτιώσουμε αν δεν μάθουμε τον σωστό τρόπο. Και φυσικά, τίποτα δεν αλλάζει χωρίς προσπάθεια.
Πώς ξεκινάμε;
Αρχικά, παρατήρησε πώς αναπνέεις σε διαφορετικές στιγμές μέσα στην ημέρα:
- Όταν ξυπνάς
- Όταν βιάζεσαι
- Όταν οδηγείς
- Όταν δουλεύεις
- Όταν τρως
- Όταν μιλάς
- Όταν ασκείσαι
- Όταν πλένεις τα πιάτα
Μπορεί να εκπλαγείς. Ίσως διαπιστώσεις ότι πολλές φορές… δεν αναπνέεις καθόλου. Υπάρχουν στιγμές που, χωρίς να το καταλαβαίνεις, κρατάς την αναπνοή σου — και μάλιστα χωρίς κανέναν απολύτως λόγο.
Είναι φυσιολογικό ο ρυθμός της αναπνοής να αλλάζει όταν από την ηρεμία περνάμε σε έντονη δραστηριότητα. Αυτό που δεν είναι φυσιολογικό, είναι το να ξεχνάμε να αναπνέουμε.
Αναπνοή στην άσκηση: το πιο παραμελημένο μισό
Στο γυμναστήριο, βλέπω συχνά ανθρώπους να κρατούν την αναπνοή τους κατά τη διάρκεια μιας άσκησης. Παρόλο που ξέρουν ότι η σωστή αναπνοή είναι το μισό της απόδοσης, το ξεχνούν. Ίσως από ένταση, ίσως από συνήθεια.
Αν εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να αναπνέει σωστά — όχι μόνο στη γυμναστική, αλλά σε κάθε στιγμή της ημέρας — το σώμα και το μυαλό μας θα μας ευχαριστήσουν.
Ας κάνουμε, λοιπόν, την αναπνοή συνειδητή πράξη.
Όχι κάτι που “απλώς συμβαίνει”, αλλά κάτι που κάνουμε συνειδητά.
Γιατί όταν αναπνέουμε σωστά, ζούμε πιο συνειδητά.